ŚW. BRAT ALBERT CHMIELOWSKI – Patron Szkoły Podstawowej w Wisłoku Wielkim

Adam Chmielowski – późniejszy brat Albert urodził się 20 sierpnia 1845 roku w Igołomi koło Krakowa. Pierwsze lata życia spędził w Warszawie. Już jako dziecko wyróżniał się miłością do ubogich; dzielił się z nimi tym, co posiadał. W wieku 8 lat stracił ojca. Matka wysłała go do szkoły kadetów w Petersburgu, skąd jednak – z obawy przed rusyfikacją – zabrała go do gimnazjum w Warszawie.

Gdy miał 14 lat, został osierocony również przez matkę. Od tej pory opieką nad Adamem przejęła siostra ojca – Petronela Chmielowska. Po ukończeniu gimnazjum skierowała Adama do Puław, gdzie rozpoczął on edukację w Instytucie Politechnicznymi Rolniczo-Leśnym. Kiedy w 1863 roku wybuchło powstanie styczniowe, Adam przerwał studia i zaciągnął się w szeregi powstańców. Po bitwie pod Grochowiskami, w której bierze udział i po klęsce powstańców, ucieka za Wisłę, gdzie pod Ujściem Jezuickim zostaje internowany przez Austriaków i wywieziony do Ołomuńca. Po ucieczce z obozu internowanych wraca w szeregi powstańców.

W potyczce pod Bełchowem (30 września) został ciężko ranny (pękający granat zgruchotał mu nogę, którą potem amputowano bez żadnych środków znieczulających) i dostać się do niewoli rosyjskiej. Dzięki staraniom rodziny został zwolniony z więzienia i dla uniknięcia represji ze strony władz carskich wyjechał za granicę. W Paryżu zaczął studiować malarstwo, następnie przeniósł się do Belgii na studia inżynieryjne. Ostatecznie jednak wrócił do malarstwa i ukończył studia w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium.

W 1874 r. powrócił do Polski. W tym okresie poszukiwań nowego ideału życiowego. Nurtowało go pytanie, czy służąc sztuce, można też służyć Bogu. Jeden z najlepszych jego obrazów „Ecce Homo” powstał jako owoc głębokiego przeżycia tajemnicy miłości Chrystusa do człowieka.

Przypadkowe zetknięcie z tragiczną sytuacją bezdomnych gromadzących się w tzw. ogrzewalniach miejskich Krakowa stało się bodźcem do podjęcia niezwykłej decyzji: ceniony, zdolny malarz Adam Chmielowski postanowił z miłości do Boga i ludzi zrezygnować z kariery i przyjął żebraczy tryb życia. Zdecydował przenieść się na stałe do ogrzewalni i tam zamieszkał wśród biedaków.

25 sierpnia 1887 r. przywdział szary habit zakonny i przybrał imię Brat Albert. Po roku złożył śluby tercjarza franciszkańskiego i stopniowo przejmował opiekę nad kolejnymi ogrzewalniami. Mimo kalectwa i niewygodnej protezy Brat Albert dużo podróżował. Zakładał nowe domy i przytuliska, sierocińce dla dzieci i młodzieży, domy dla starców i ludzi nieuleczalnie chorych oraz kuchnie ludowe. Przykładem własnego życia uczył, że „trzeba być dobrym jak chleb, z którego każdy może ukroić kęs i nakarmić się, jeżeli jest głodny”. Wyniszczony ciężką chorobą zmarł, mając 71 lat w dniu Bożego Narodzenia 1916 r. w krakowskim przytulisku dla ubogich.

Beatyfikacji Brata Alberta dokonał Ojciec Święty Jan Paweł II w Krakowie 22 czerwca 1983 r. podczas drugiej podróży apostolskiej do Polski, a kanonizacja odbyła się także pod przewodnictwem Ojca Świętego Jana Pawła II w Rzymie 12 listopada 1989 r.

Modlitwa do patrona

Boże, nieskończenie dobry i miłosierny, wejrzyj na zasługi świętego Brata Alberta, który za przykładem Twego Syna stał się bratem wszystkich ludzi i przez pokorną posługę najbardziej opuszczonym i skrzywdzonym, ocalał w nich godność ludzką i wzbudzał wiarę w Twoją Opatrzność. Przez Jego wstawiennictwo racz łaskawie użyczyć potrzebnych łask dla naszej szkoły , (……………) o które z ufnością Cię prosimy.

Ojcze nasz…

Zdrowaś Maryjo…

Chwała Ojcu…

Święty Bracie Albercie, módl się za nami.

Modlitwa za Ojczyznę…..

Święty Michale Archaniele…..

Duchu święty/ O Stworzycielu Duchu…..

Wieczne odpoczywanie……..

Śpiew: